ਕਵਿਤਾ: ਨੈਣ...

ਨੈਣ
ਨੈਣ ਨਸ਼ੀਲੇ,
ਰੰਗ-ਰੰਗੀਲੇ
ਜਾਪਣ ਖ਼ੂਨੀ,
ਪਰ ਸ਼ਰਮੀਲੇ
ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਨਾਗਣ,
ਵਾਂਗ ਫੁੰਕਾਰਨ
ਚੁਣ ਕੇ ਚੋਬਰ,
ਗੱਭਰੂ ਮਾਰਨ
ਹੋਂਠ ਗੁਲਾਬੀ,
ਰੰਗ ਬਿਖ਼ੇਰਨ
ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ,
ਹਾਸੇ ਕੇਰਨ
ਮੁਖੜਾ ਜਾਪੇ,
ਸੁਰਖ਼ ਗੁਲਾਬ
ਸੂਹੇ ਰੰਗ ਤੋਂ,
ਵਰ੍ਹੇ ਸ਼ਬਾਬ
ਯਾਰ ਮੇਰਾ ਏ,
ਮੇਰੀ ਆਬ
ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ,
ਕਰੇ ਅਦਾਬ
ਹੁਸਨਾਂ ਲੱਦੀ,
ਨਿਰੀ ਸ਼ਰਾਬ
ਮਿਲਿਆ ਮੈਨੂੰ,
ਸੀ ਆਫ਼ਤਾਬ।
ਮਿਲਿਆ ਮੈਨੂੰ,
ਸੀ ਆਫ਼ਤਾਬ।।
2 comments

Popular posts from this blog

ਕਵਿਤਾ: ਮਾਂ......

ਕਵਿਤਾ: ਰੱਖੜੀ....

ਕਵਿਤਾ: ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇਨਸਾਨ ਸੀ!