ਸ਼ਿਅਰ

ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੂੰ,
ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਮੈਂ ਨਿਹਾਰਦਾ ਰਿਹਾ
ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਲਾਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਏ ਬਾਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੀ 'ਕੰਗ' ਆਪਾ ਵਾਰਦਾ ਰਿਹਾ

ਕਮਲ ਕੰਗ 09 ਜੁਲਾਈ 2014

Post a Comment

Popular posts from this blog

ਕਵਿਤਾ: ਮਾਂ......

ਕਵਿਤਾ: ਰੱਖੜੀ....

ਕਵਿਤਾ: ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਇਨਸਾਨ ਸੀ!