Posts

ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੱਭਰੂ.... ਗੀਤ

ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ, ਦਿੱਲੀ ਦਬਕਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਇੱਕੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿੰਦੇ 'ਕੱਤੀ, ਪਾਉਣੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਸੁਣਿਆ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੱਭਰੂ.... ਸ਼ੇਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਈ ਦਿੱਲੀ, ਬੈਠੀ ਜਿਉਂ ਭਿੱਜੀਓ ਬਿੱਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਕਰਨਾ, ਗਿੱਦੜ ਘਬਰਾਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ, ਦਿੱਲੀ ਦਬਕਾਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਬਈ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੱਭਰੂ... ਜ਼ਾਲਮ ਨੇ ਅੱਤ ਸੀ ਚੁੱਕੀ, ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਰਲ਼ ਗਈ ਕੁੱਤੀ ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਹੋਇਆ ਏਕਾ, ਵਾੜਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁੰਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ, ਦਿੱਲੀ ਦਬਕਾਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੱਭਰੂ... ਵੰਡ ਕੇ ਹੈ ਛਕਣਾ ਸਿੱਖਿਆ, ਕੰਗ ਨੇ ਵੀ ਸੱਚ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੱਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜਨਾ, ਯੋਧੇ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ, ਦਿੱਲੀ ਦਬਕਾਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੱਭਰੂ, ਦਿੱਲੀ ਦਬਕਾਉਂਦੇ ਨੇ ਇੱਕੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿੰਦੇ'ਕੱਤੀ, ਪਾਉਣੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਹੁਣ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ.... ਕਮਲ ਕੰਗ ੭ ਜਨਵਰੀ ੨੦੨੧

ਗੀਤ - ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ....

ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾਨ, ਵਾਰ ਦੋਸਤਾ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਫੁੱਲ ਯਾਰਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਛਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੈੜ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਛੁਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਆ ਗਈ ਏ, ਬਹਾਰ ਦੋਸਤਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾਨ, ਵਾਰ ਦੋਸਤਾ ਵਰਿੵਅਾਂ ਤੋਂ ਪਈਆਂ ਸੀ ਇਹ ਨਜ਼ਰਾਂ ਪਿਆਸੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੜੇ ਤੇ ਛਾਈਆਂ ਸੀ ਉਦਾਸੀਆਂ ਹੁਣ ਲੱਗੇ ਜਾਊ ਬਦਲੀ, ਨੁਹਾਰ ਦੋਸਤਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾਨ, ਵਾਰ ਦੋਸਤਾ ਪੁੱਛਦੀ ਹਵਾ ਸੀ ਮੈਂਨੂੰ, ਕਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਫੁੱਲ ਵੇ ਕਰਦਾ ਏ ਯਾਦ ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਉਹ ਗਿਆ ਭੁੱਲ ਵੇ ਪਰ ਤੇਰੇ ਸੱਚੇ, ਕੌਲ ਤੇ, ਕਰਾਰ ਦੋਸਤਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾਨ, ਵਾਰ ਦੋਸਤਾ ਬਿਰਖਾਂ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗ, ਰੋਇਆ ਤੇਰੇ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਟੁੱਟੇ ਟਾਹਣਾਂ ਵਾਗੂੰ ਜਦੋਂ ਮੋਇਆ ਤੇਰੇ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਦਿੱਤਾ ਨਾ, ਪਿਆਰ ਦੋਸਤਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾਨ, ਵਾਰ ਦੋਸਤਾ 'ਕਮਲ' ਨਿਮਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਯਕੀਨ ਏਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਹਾਰੇ ਓਦ੍ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਸੀਨ ਏਂ 'ਕੰਗ' ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇਰਾ, ਉਪਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੋਸਤਾ ਦੇਵਾਂ ਤੇਰੇ ਉਤੋਂ ਵੇ ਮੈਂ ਜਾ

ਗੀਤ - ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੂੰ....

ਥੋੜ੍ਹ ਵੀ ਨਾ ਰਹੀ ਏ ਤੇ ਮੌਜ ਲੱਗ ਗਈ ਏ ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੂੰ ਬਿੱਲੋ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਏ ਸੋਹਣਿਆ ਓ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਜਾਨੀਆ ਓ ਮੇਰੇ ਰਹਿਬਰਾ ਥੋੜ੍ਹ ਵੀ ਨਾ… ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ'ਚ, ਆ ਗਈਆਂ ਬਹਾਰਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸਾਡੇ, ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਖਾਰਾਂ ਨੇ ਨੇਰ ਭਰੇ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਅ ਚੜ੍ਹ ਪਈ ਏ ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੂੰ ਬਿੱਲੋ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਏ ਸੋਹਣਿਆ ਓ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਜਾਨੀਆ ਓ ਮੇਰੇ ਰਹਿਬਰਾ ਥੋੜ੍ਹ ਵੀ ਨਾ… ਕੱਲ੍ਹ ਸਾਨੂੰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਇਹ ਟਿੱਚਰਾਂ ਵਿਹੜਾ ਅੱਜ ਭਰਿਆ ਏ, ਵੇਖ ਕਿੰਝ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵੇਖ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਿੰਝ ਬਰਸਾਤ ਹੋ ਰਈ ਏ ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੂੰ ਬਿੱਲੋ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਏ ਸੋਹਣਿਆ ਓ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਜਾਨੀਆ ਓ ਮੇਰੇ ਰਹਿਬਰਾ ਥੋੜ੍ਹ ਵੀ ਨਾ… ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਖੁੱਭ ਖੁੱਭ, ਲਿਖਦਾ ਏ 'ਕੰਗ' ਨੀ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਆਏ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਨੀ ਬਾਦ ਮੁੱਦਤਾਂ ਦੇ ਅੱਜ, ਵੇਖ ਦਾਰੂ ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਏ ਜਦੋਂ ਦੀ ਤੂੰ ਬਿੱਲੋ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਏ ਸੋਹਣਿਆ ਓ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾ, ਮੇਰੇ ਜਾਨੀਆ ਓ ਮੇਰੇ ਰਹਿਬਰਾ ਥੋੜ੍ਹ ਵੀ ਨਾ… ੨੮ ਮਈ ੨੦੦੫

ਗੀਤ - ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ....

ਜਦ ਵੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਤਾਉਂਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੋਸ਼ ਭੁਲਾਉਂਦੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਏਂ ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਈਂ ਕਦੀ ਭੁਲਾਇਆ ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ ਬੜਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਰ ਬਣਾਇਆ ਤੂੰ ਰਾਣੀ ਤੇ ਮੈਂ ਸੀ ਰਾਜਾ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਸੀ ਹੁੰਦਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਭੌਰੇ ਵਾਲਾ ਅੜੀਏ, ਸਾਡਾ ਵੀ ਕਦੀ ਸਾਥ ਸੀ ਹੁੰਦਾ ਸਾਭੇਂ ਮੈਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਮੋਤੀ, ਕਦੀ ਵੀ ਮੈਂ ਨਾ ਕੋਈ ਗਵਾਇਆ ਭੁੱਲ ਗਈ ਏਂ ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਈਂ ਕਦੀ ਭੁਲਾਇਆ ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ ਬੜਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਰ ਬਣਾਇਆ ਅੰਬਰਾਂ ਤੇ ਜਦ ਚਮਕਣ ਤਾਰੇ, ਕਦੀ ਕਦੀ ਕੋਈ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਏ ਮੇਰੇ ਵਾਗੂੰ ਹੱਸਦਾ ਵੱਸਦਾ, ਕਦੀ ਕਦੀ ਕੋਈ ਲੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਏ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਤੇ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ, ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੁਣ ਇਹੀ ਸਰਮਾਇਆ ਭੁੱਲ ਗਈ ਏਂ ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਈਂ ਕਦੀ ਭੁਲਾਇਆ ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ ਬੜਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਰ ਬਣਾਇਆ ਤਪਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਠਾਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਕੌਣ ਹੈ ਅੱਜ ਝਨਾਂਅ ਤਰਦਾ ਖ਼ਤ ਤਸਵੀਰਾਂ ਛੱਲੇ ਮੁੰਦੀਆਂ, ਦਾ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸ ਕੀ ਕਰਦਾ ਰੋੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੁੱਟ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਇਆ ਭੁੱਲ ਗਈ ਏਂ ਤੂੰ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਨੂੰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਈਂ ਕਦੀ ਭੁਲਾਇਆ ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ ਬੜਾ ਏ, ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਰ ਬਣਾਇਆ ਪਿਆਰ'ਚ ਅਕਲਾਂ ਕੰਮ ਨਾ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਨਈਂ ਤਾਂ 'ਕੰਗ' ਕੁਝ ਸੋਚ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਬੇ ਦਰਦੀ ਜਹੇ ਯ

ਗੀਤ - ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ....

ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੋਈ ਕਰੀਏ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਆਜਾ ਪੌਡ਼ੀ ਚਡ਼੍ਹੀਏ ਦੁਨੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਹੁਣ ਨਾ ਡਰੀਏ, ਡੂੰਘੇ ਇਸ਼ਕ ਝਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰੀਏ ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ.... ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਵਰਕਾ ਵਰਕਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪਡ਼੍ਹ ਲੈਣਾ ਏਂ ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਹਿਣਾ ਏਂ ਖ਼ਾਬ ਭਰੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਦਰ, ਸੁੱਚਾ ਸਬਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਡ਼੍ਹੀਏ ਆ ਖ਼ਾਬਾਂ ਨੂੰ ਆਪਾਂ ਫਡ਼ੀਏ ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ.... ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਖੋਟੀ, ਸਾਂਝ ਹੈ ਸਾਡੀ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ ਛੋਟੀ, ਕੌਣ ਕਰੇ ਗੱਲ ਜੂਹਾਂ ਦੀ ਜੀਣਾ ਮਰਨਾ ਸਾਥ ਅਸਾਡਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁੱਖ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਜਰੀਏ ਦੋਂਵੇਂ ਇਕ ਬਰਾਬਰ ਧਰੀਏ ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ.... 'ਕੰਗ' ਅਮਾਨਤ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹੀਰੇ, ਤੇਰੇ ਲੇਖੇ ਲਾ ਦੇਵੇ ਆਪਣਾ ਆਪਾ ਤੇਰੀ ਖਾਤਿਰ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਲੁਟਾ ਦੇਵੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਐਦਾਂ ਖੋਈਏ, ਕਲਬੂਤਾਂ 'ਚੇ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰੀਏ ਆਜਾ ਹੁਣ ਨੀ ਆਪਾਂ ਅਡ਼ੀਏ ਆ ਰੂਹਾਂ ਦੀ.... ੧੪ ਫਰਵਰੀ ੨੦੦੮

ਨਜ਼ਮ - ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਨਜ਼ਮ...

ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਨਜ਼ਮ ਫੁਰਦੀ, ਮਨ ਦਾ ਮੁਕਾਮ ਕੈਸਾ ਬਿਨ ਪੀਤਿਆਂ ਨਸ਼ਾ ਹੈ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜਾਮ ਕੈਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਤਾਂ, ਚਾਹੁੰਦੀ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ, ਹੈ ਜਿਸਮ ਸਾਰਾ ਜਲ਼ਦਾ, ਇਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਕੈਸਾ ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਹਨ ਜਿਮੀਂ ਤੇ! ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਯਕੀਨ, ਦਿਲ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਹਰ ਪਲ, ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਕੈਸਾ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲੋਅ 'ਚੋਂ ਮੈਨੂੰ, ਕੁਝ ਕਿਰਨਾਂ ਹੋਰ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰਹਾਂ ਗਾ, ਮੇਰਾ ਫ਼ੁਰਮਾਨ ਕੈਸਾ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਆਪਣਾ, ਕਦੀ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਿਰਮ ਵੇਖ, ਇਸ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਾਂ, ਦਿਲ ਦਾ ਅਰਮਾਨ ਕੈਸਾ ਮੈਂ, 'ਮੈਂ' ਦੀ ਵਲਗਣ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ ਕਦ ਨੂੰ? ਜਦ ਰੂਹ ਨੇ 'ਤੂੰ' ਕਹਾਉਣਾ, ਪਾਉਣਾ ਸਨਮਾਨ ਕੈਸਾ ਅੱਜ ਕਰਦੇ ਸਲਾਮ ਲੋਕੀਂ, ਤੱਕ ਮੈਂ ਸੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਸੁਣ ਮੇਰੇ ਮਹਿਰਮਾਂ ਵੇ, ਤੇਰਾ ਹੈ ਨਾਮ ਕੈਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਹੀ, ਪਰ ਨਾਂ ਹੈ ਮੇਰਾ ਵੱਜਦਾ, ਉਹ ਕਰਦਾ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇæ? ਹੈ ਗੁੰਮਨਾਮ ਕੈਸਾ "ਮਿੱਟੀ ਤੂੰ ਰੱਖ ਲੈ ਕੋਲ਼, ਰੂਹ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ ਹੁਣ", ਆਹ ਵੇਖੋ! ਮੌਤ ਦਾ ਬਈ, ਆਇਆ ਪੈਗ਼ਾਮ ਕੈਸਾ ਅੱਜ ਸ਼ਿਅਰਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਰਾਂ, ਹਨ ਕਿਹੜੇ ਪਾਸੇ ਤੁਰੀਆਂ? 'ਕੰਗ' ਬਣ ਗਿਆਂ ਏਂ ਰੁੱਖ ਤੂੰ? ਹੈ ਇਹ ਗੁਮਾਨ ਕੈਸਾ।

ਕਵਿਤਾ - ਪਰਵਾਜ਼

ਪਰਵਾਜ਼ ਪਿੰਜਰੇ ਵੀ ਪਾ ਕੇ ਭਾਵੇਂ, ਤੂੰ ਰੱਖ ਲਈ ਹੁਣ ਪਰਵਾਜ਼ ਦੱਸ ਕੈਦ ਕਿੰਝ ਕਰੇਂਗਾ? ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੁਣ ਏਥੇ ਹਰ ਜਿਸਮ ਹੀ, ਬੇ-ਪਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਕੀ ਮੁੱਕ ਜਾਊ ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ? ਭੈ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅੱਜ ਰਾਜ਼ ਤੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖੀਂ, ਜਦ ਦੂਰ ਜਾਵੇਂ ਗਾ, ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ 'ਚੋਂ ਚਿਰਾਗ , ਲੈ ਲਊ ਗੀ ਤੇਰੀ ਯਾਦ "ਕੀ ਤੇਰਾ ਵੀ ਲਹੂ ਲਾਲ? ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਵੀ ਲਹੂ ਲਾਲ", ਅੱਜ 'ਗੋਰਾ' ਮਾਸ ਪੁੱਛਦਾ, ਹੈ ਦੱਸਦਾ 'ਕਾਲਾ' ਮਾਸ ਹੁਣ ਪੈਸਾ ਹੀ ਪਿਆਰਾ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਭੁੱਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਨਸਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਮੋਤੀ ਤਾਂ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਖੁਦ ਹੀ ਲੱਭਣੇ ਪੈਣੇ, ਨਾ ਕਰ ਹੁਣ ਪਰੇਸ਼ਾਂ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਕਰਾਮਾਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖੀ ਦਾ ਭਰਮ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲ਼ਿਆ, ਉਹ ਕੰਡੇ ਖਾ ਰਹੇ ਨੇ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਗੁਲਾਬ ਜਿਸ ਸਾਜ਼ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ, ਅਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ, ਸਜ਼ਾ ਫਿਰ ਹਾਕਮ ਹੱਥੋਂ, ਸਦਾ ਹੀ ਪਾਈ ਸਾਜ਼ ਏਥੇ ਚਿੜੀਆਂ ਤਾਂਈ ਸਾਰੇ, ਫੜ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰਦੇ, 'ਕੰਗ' ਛੋਹ ਕੇ ਵੀ ਵੇਖੋ, ਕਦੀ ਤਾਂ ਜ਼ਾਲਿਮ ਬਾਜ਼।